Μαντεύει κανείς;

Του κόσμου τα ξεσπάσματα έχει εισηγηθεί η λεωφόρος “σπάστα όλα” μέσα του.

Ο ρυθμός αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο και το θέμα θεωρείται λήξαν.

Αυτό είναι ένα απλό κείμενο.Εδώ όλα είναι σύνθετα.

Είναι όμως γλυκά.

Κάθε μέρα σαν Βασίλισσα του Χορού, έρχεται και φεύγει.
Η δεύτερη μέρα είναι πονοκέφαλος.. Γιατί δεν έχει έρθει ακόμα η τρίτη.

Κόσμος, αστέρια, αγάπη, όμορφη και καρδιά. Με αυτά τα λόγια κάποιος μπορεί να κάνει ποίημα.

Εγώ κάνω μόνο με ένα..

Προσπαθώ να μείνω ξύπνιος χωρίς λόγο, αλλά ο χρόνος γυρνάει πίσω τόσο σιγά που νομίζει κανείς ότι είναι ψέμα. Και τι όμορφο είναι επιτέλους αυτό το πράσινο άλογο.

Καλή η προσπάθεια..