Νοιώθω έτσι, για πάντα.
Nov 15
Είμαι και είσαι εγώ
και όπου βρίσκεσαι βρίσκομαι
και είμαι απλωμένος σε όλα τα πράγματα
κ’ από όπου θέλεις μπορείς να με μαζέψεις.
Μαζεύοντας εμένα μαζεύεις τον εαυτό σου…
Κοντά σε σένα βλέπω εμένα και όταν σε θέλω,
θέλω τον εαυτό μου και όταν είμαστε μαζί,
εύχομαι ποτέ να μην τελειώσει η ζωή.
Αν νοιώθω έτσι για πάντα…
“Κοντά σε σένα βλέπω εμένα και όταν σε θέλω,
θέλω τον εαυτό μου”…. κάπως εγωιστικό μωρε….
Όλο είναι εγωιστικό
υπέροχο το βρίσκω.. Ευλογία να βρίσκεσαι όπου βρίσκεται ο εαυτός σου..
Καταπληκτικός συλλογισμός. Δεν τον βρίσκω εγωιστικό. Το αντίθετο ακριβώς. Τον βρίσκω εσχάτωςτ συμπονετικό.
hey lexx
Καταλαβαίνω από ποια πλευρά το βλέπεις και τι εννοείς.
Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας μπορεί να εκλάβει κάτι διαφορετικό από κάτι που διαβάζει.
Αν δεις προσεκτικά, πρόκειται για ένα συλλογισμό, ο οποίος ξεκινά με το “είμαι” και τελειώνει με μια ερώτηση που σχετίζεται πάλι με το “είμαι” και όχι με το δεύτερο πρόσωπο.
Όμως, επειδή σιχαίνομαι τις αναλύσεις, θα σταματήσω εδώ και θα συνεχίσω να γράφω με συναισθήματα και όχι λογική.
Όταν νοιάζεσαι για κάποιον τόσο πολύ που πλέον οτιδήποτε σχετίζεται με αυτόν, έχει να κάνει άμεσα και με σένα, καταργούνται όλα όσα ξέρουμε για τη σύγχρονη ζωή.
Καταργείται η έννοια της δημοκρατίας, της ελευθερίας, των δικαιωμάτων, της μοναδικότητας του κάθε ατόμου και έρχεται στην επιφάνεια η αγάπη, με την εξουσία της οποίας γίνονται όλα τα παραπάνω.
Γινόμαστε 1.
Τι περίεργο ε;
Οδηγούμαστε από τα συναισθήματα μας προς αυτή την κατεύθυνση, όμως η λογική μας αντιδρά, τα επαναστατικά μας ένστικτα αντιδρούν ( είναι ένστικτα; ) και στο τέλος αναπόφεκτα υπάρχει μια μεγάλη σύγκρουση.
Θέλω να είμαι ένα μαζί σου, αλλά εγώ είμαι εγώ κι εσύ είσαι εσύ ε; Δεν πάει έτσι. Δεν μπορεί να πάει έτσι!
Σκέψου το
“I carry your heart in my heart, I am never without it. Anywhere I go, you go.
[...]
And this is the wonder that keeps the stars apart, that I carry your heart, I carry it in my heart.”
Δεν ξέρω τίνος είναι…
Πολύ καλό,
συγχαρητήρια